English Japanese Italian Portuguese Arabia
Powered by: Google Translate
سخن روز

سکوت تنها پاسخی است که اصلا ضرر ندارد

بیش فعالی در کودکان



شیطنت و سر به هوایی از خصوصیات دوران کودکی است. کودکان اغلب پرتحرک اند و به سختی به نظم تن در می دهند. تصور کنید فرزندتان چنان بازیگوش باشد که قادر به کنترل وی نباشید و هر چه به او بیشتر آموزش می دهید کمتر یاد می گیرد. این کابوس را تحت عنوان «اختلال بیش فعالی - کم توجهی» نامگذاری کرده اند.

بیش فعالی درکودکان

اختلال كم توجهی و بیش فعالی، مشكل بسیاری از كودكان و البته نگرانی بسیاری از والدین است.

بعضی از والدین برعكس، حتی شیطنت و خرابكاری مفرط كودكشان را جدی نمی گیرند و آن را به حساب تیزهوشی و كنجكاو بودن او می گذارند.

این آزمون به شما كمك می كند دریابید فرزندتان به مشكل بیش فعالی و كم توجهی دچار است یا نه.

هنگام جواب دادن به سوال های زیر، این نكته ها را در نظر داشته باشید:

سن فرزندتان را در نظر بگیرید.

رفتار فرزندتان را در 6 ماه گذشته ملاك پاسخ دادن قرار دهید.

توجه كنید كه این آزمون به تنهایی نباید ملاك تشخیص یا درمان یك كودك باشد.

گزاره های زیر را بخوانید و برای هریك، یكی از گزینه های روبه رو را انتخاب كنید (امتیاز هریك از گزینه ها در مقابل آنها نوشته شده) و در نهایت، مجموع امتیازهایتان را حساب كنید و تفسیر آزمون را بخوانید.

قسمت اول:

1) فرزندتان به جزییات توجه نمی كند یا در انجام تكالیف مدرسه اش اشتباه های ناشی از بی دقتی دارد؟

2) به سختی می تواند توجهش را حین انجام یك كار و تا پایان آن حفظ كند؟

3) وقتی مستقیما با او صحبت می كنید، به نظر می رسد گوش نمی دهد؟

4) باوجود داشتن میل باطنی به انجام كارها و فهمیدن دستوراتی كه به او داده می شود، به دستورات درست عمل نمی كند و نمی تواند كاری را به پایان برساند؟

5) به دشواری می تواند به وظایف و فعالیت هایش نظم دهد؟

6) كارهایی كه به تلاش مداوم ذهنی نیاز دارند، دوست ندارد و از انجام آنها طفره می رود؟

7) وسایل لازم برای انجام كارها یا تكالیفش را گم می كند؟ (مداد، كتاب، اسباب بازی و ...)

8) صداها یا محرك های دیگر به آسانی حواسش را پرت می كنند؟

9) در فعالیت های روزانه اش فراموشكار است؟

10) با دست هایش ور می رود یا پاهایش را تكان می دهد و وقتی نشسته، سر جایش وول می خورد و می لولد؟

11) مواقعی كه لازم است سر جایش بنشیند، صندلی را ترك می كند؟

12) مواقعی كه لازم است سر جایش بنشیند، بیش از حد به دور و اطراف می دود و از صندلی ها بالا می رود؟

13) انجام بازی های بی سر و صدا برایش دشوار است؟

14) تمام روز در حال حركت است، انگار در بدنش موتور كار گذاشته اند؟

15) بیش از حد حرف می زند؟

16) وقتی از او سوال می پرسید، قبل از اینكه سوال تمام شود، با عجله جواب می دهد؟

17) رعایت نوبت برایش دشوار است؟

18) وسط حرف دیگران یا كار آنها می پرد؟

بهتر است قبل از اینكه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یك روان پزشك یا روان شناس برنامه ریزی كنید. بدون مشورت با روان پزشك در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور كودك در مورد بیش فعالی حرفی نزنید

19) با بزرگسالان بحث می كند؟

20) از كوره در می رود؟

21) آگاهانه از خواسته ها و قوانین بزرگسالان سرپیچی می كند؟

22) عمدا دیگران را اذیت می كند؟

23) دیگران را مسوول خطاها یا بدرفتاری های خود می داند؟

24) حساس است و به سادگی از دیگران می رنجد؟

25) عصبانی یا بی میل است؟

26) كینه توز است و دوست دارد تلافی كند؟

27) قلدری می كند، دیگران را تهدید می كند یا می ترساند؟

28) كتك كاری به راه می اندازد؟

29) برای فرار از كارهایی كه باید انجام دهد، یا خلاص شدن از دردسر، دروغ می گوید و دیگران را گول می زند؟

30) از مدرسه فرار می كند؟

31) دیگران را آزار فیزیكی می دهد؟

32) اشیا ارزشمند دزدیده است؟

33) عمدا وسایل دیگران را خراب می كند؟

34) اشیایی را به كار برده كه می توانند صدمه جدی ایجاد كنند. (چاقو، چوب، آجر، اسلحه)

35) حیوانات را آزار می دهد؟

36) عمدا آتش روشن می كند كه خرابی به بار بیاورد؟

37) بی اجازه وارد خانه یا محل كار یا ماشین كسی می شود؟

بیش فعالی درکودکان

38) شب بدون اجازه از منزل بیرون می ماند؟

39) شبانه از منزل فرار كرده است؟

40) كسی را مورد سوءاستفاده جنسی قرار داده است؟

41) مضطرب، هراسان یا نگران است؟

42) به خاطر احتمال خطا، از امتحان چیزهای جدید می ترسد؟

43) احساس بی ارزشی یا حقارت می كند؟

44) به دلیل بروز مشكلات، خودش را سرزنش و احساس تقصیر می كند؟

45) احساس تنهایی می كند و حس می كند كسی او را نمی خواهد و دوست ندارد. می گوید: «كسی من را دوست ندارد.»

46) ناراحت، غصه دار یا افسرده است؟

47) نگران رفتار و ظاهر خود است و همیشه خجالت می كشد؟

تفسیر آزمون

اگر شما هم فكر می كنید فرزندتان بیش فعال است، این آزمون به شما كمك می كند تا این حدستان را ارزیابی كنید، اما دقت داشته باشید كه این آزمون به تنهایی نمی تواند و نباید ملاك تشخیص قرار گیرد. همچنین پاسخ مثبت به یك یا چند سوال نشانه وجود مشكل نیست. برای تفسیر نمره های آزمون به نكته های زیر توجه كنید:

الف) اگر بین سوال های 1 تا 9 حداقل به 6 سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده اید و در بین سوال های 48 تا 55 حداقل یك پاسخ «مشكل اندكی دارد» یا «مشكل جدی دارد» دارید، احتمالا كودكتان با اختلال كم توجهی روبروست.

ب) اگر در بین سوال های 10 تا 18 حداقل به 6 سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده اید و در بین سوال های 48 تا 55 حداقل یك پاسخ « مشكل اندكی دارد» یا «مشكل جدی دارد» داشته اید، احتمالا فرزندتان با اختلال بیش فعالی روبراست.

ج) اگر هر دو نتیجه «الف» و «ب» را از آزمون گرفته اید، احتمالا كودكتان با اختلال بیش فعالی و كم توجهی (ADHD) روبراست.

قسمت دوم:

عملكرد كودك

48) عملكرد كلی فرزندتان در مدرسه چگونه است؟

49) خواندن فرزندتان چگونه است؟

50) نوشتن فرزندتان چگونه است؟

51) ریاضی فرزندتان چگونه است؟

52) ارتباط او با والدینش چطور است؟

53) ارتباط او با خواهر و برادرش چطور است؟

54) ارتباط او با همسالانش چطور است؟

55) مشاركت او در فعالیت های جمعی (مانند بازی های تیمی) چگونه است؟

چه می توان كرد؟

اگر نتایج الف، ب، یا ج گرفته اید، حتما فرزندتان را نزد یك روان پزشك یا روان شناس ببرید. تشخیص اختلال كم توجهی و بیش فعالی (ADHD) به این سادگی ها نیست. حتی بعد از انجام این آزمون نیز نمی توان به تشخیص قطعی رسید، بنابراین بهتر است قبل از اینكه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یك روان پزشك یا روان شناس برنامه ریزی كنید. بدون مشورت با روان پزشك در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور كودك در مورد بیش فعالی حرفی نزنید.

 

منبع:



مکیدن انگشت در کودکان نشانه اضطراب است

یک روانپزشک در گفت‌وگو با فارس:

یک روانپزشک گفت: شیرخوار به طور اتفاقی یا در هنگام گرسنگی شروع به مکیدن انگشت می‌کند اما اگر این عمل بازگیری نشود کودک در سنین مدرسه و بالاتر این رفتار را در هنگام اضطراب انجام می‌دهد.

هادی معتمدی در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس، اظهار داشت: مکیدن انگشت در دوره نوزادی یک رفتار عادتی است چرا که نوزاد همواره در جست و جوی سینه مادر است و به همین منظور رفلکس مکیدن را طی می‌کند.

استاد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تصریح کرد: رفلکس مکیدن به نوزاد حالت خوشایندی می‌دهد و باعث آرامش نوزاد می‌شود. این رفتار برای نوزاد عمل لذتبخش شیر خوردن را تداعی می کند؛ بنابراین نوزاد به طور اتفاقی یا در هنگام گرسنگی شروع به مکیدن انگشت می‌کند.

این روانپزشک ادامه داد: بنابراین مکیدن انگشت در سنین نوزادی نمی‌تواند نشانه اضطراب باشد بلکه یک نوع رفلکس جست و جو است که می‌تواند به صورت عادت درازمدت در بیاید.

معتمدی با بیان این مطلب که مکیدن انگشت نوزاد شیرخوار نباید غیرطبیعی تلقی ‌شود ادامه داد: این مطلب بدان معنا نیست که این عمل نباید بازگیری شود بلکه باید در این موقع از پستانک استفاده  کرد یا به صورت آرام انگشت بچه را از دهان خارج کرده و با رسیدگی بیشتر مادر و تغذیه به موقع نوزاد ، وی را از مکیدن انگشت برحذر داشت.

استاد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی افزود: اگر این عمل نوزاد بازگیری نشود ممکن است کودک تا سنین مدرسه و بالاتر نیز این رفتار را تکرار کند و در آن موقع هر گاه که دچار اضطراب شود اقدام به مکیدن انگشت کند حتی در موقع خوابیدن نیز انگشت خود را بمکد.

این روانپزشک ادامه داد: بهتر است از همان سنین نوزادی به گونه‌ای که نوزاد اذیت و آزار نشود رفتار بازگیری انجام شود تا بعدها تبدیل به عادت نشده و جدایی سخت‌تر نشود.

معتمدی تصریح کرد: بسیاری از مادران برای بازگیری کودک از مکیدن انگشت در سنین بالاتر انگشت را تلخ می‌کنند یا از مواد تند و آزار دهنده استفاده می‌کنند که باید مادران را از این عمل باز داشت. 

استاد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی اظهار داشت: استفاده از آبلیمو، مواد گیاهی و همچنین مالیدن موادی که کودک به آنها علاقه ندارند بر روی انگشت کودک می‌تواند در بازگیری کودک از مکیدن انگشت مؤثر باشد.

نوشته شده در تاریخ شنبه 13/ مهر /1392 - توسط مدیر سایت

تاثیر فشارهای روحی - روانی بر سفید شدن مو

   
گرچه معمولا در مردان پس از سن 30 سالگی و در زنان پس از سن 35 سالگی موهای سر سفید می‌شوند، اما برخی از افراد در نخستین سال‌های نوجوانی و جوانی داشتن چندین تار موی سفید رنگ را تجربه می‌كنند. این در حالی است كه در گروهی دیگر ممكن است حتی تا سن 50 سالگی نیز اصلا هیچ تار موی سفیدرنگی بر سر فرد دیده نشود. فرآیند سفید شدن تدریجی موهای سر در روزنه‌های عمیق پوست سر كه فولیكول نام دارند، انجام می‌شود. معمولا روی پوست سر هر فرد حدود 100 هزار روزنه فولیكولی به شكل قطره اشك وجود دارد كه هریك از آنها از توانایی جوانه‌زنی چندین تار مو در دوره طبیعی طول عمر خود برخوردار است.

در انتهای هریك از فولیكول‌های مو سلول‌هایی به نام ملانوسیت وجود دارد كه مولد رنگدانه ملانین است. با از بین رفتن بخشی از ملانین مو، تارهای مو بتدریج خاكستری رنگ می‌‌شوند و هنگامی كه همه سلول‌های مولد رنگدانه ملانین از بین رفته باشند، موها سفید خواهند شد.

به عبارت دیگر می‌توان گفت كه از بین رفتن تدریجی سلول‌های بنیادی مولد ملانوسیت‌ها سبب سفید شدن موها خواهد شد. بسیاری از محققان بر این باورند كه استرس و فشارهای روانی می‌تواند نقش موثری در از بین رفتن رنگدانه‌های مو داشته باشد. اما از آنجایی كه مجموعه‌ای از عوامل مختلف بر روند سفید شدن موها تاثیر می‌گذارند، بنابراین نمی‌توان با قطعیت درباره این فرضیه صحبت كرد. اگرچه ممكن است هورمون‌هایی كه در نتیجه استرس یا فشارهای روانی در بدن ترشح می‌شوند، بر بقا و ماندگاری ملانوسیت‌ها و فعالیت آنها تاثیرگذار باشند، اما هیچ ارتباط مستقیمی بین مواجه شدن با فشارهای روحی و روانی و سفیدن شدن موها یافت نشده است.

سفید شدن موها می‌تواند ناشی از آسیب شدید وارد شده به رادیكال‌های آزاد باشد. درواقع هورمون‌هایی كه در نتیجه قرار گرفتن در معرض فشارهای روحی و روانی در بدن آزاد می‌شوند، منجر به التهاب سلول‌ها شده و در نتیجه آن رادیكال‌های آزاد در بدن ایجاد می شوند. این سلول‌های ناپایدار به سلول‌های بدن آسیب می‌رسانند و بنابراین می‌توان گفت كه رادیكال‌های آزاد ایجاد شده در بدن می‌توانند تولید ملانین در فولیكول‌های مو یا از بین رفتن رنگ این رنگدانه‌ها را تحت تاثیر خود قرار دهند. به طور كلی اگرچه عوامل ژنتیكی بر روند سفید شدن موها تاثیر می‌گذارند، اما استرس و فشارهای روانی و همچنین سبك زندگی افراد نیز می‌تواند روند سفید شدن موهای فرد را 5 تا 10 سال تسریع كرده یا به تاخیر اندازد. براساس نتایج به دست آمده از تحقیقات انجام شده ترشح هورمون‌هایی كه در نتیجه قرار گرفتن در معرض فشارهای روحی و روانی در فولیكول مو آزاد می‌شوند، بر آزاد شدن عاملی كه منجر به ساخت ملانوسیت‌ها و انتقال آن به سلول‌های بنیادی سازنده هریك از تارهای مو می‌شود تاثیر می‌گذارد و بنابراین در شرایطی كه در آزادشدن این عامل واسط به هر دلیلی اختلال ایجاد شود انتقال رنگدانه به تارهای مو نیز متوقف خواهد شد. بنابراین دانشمندان در تلاش هستند به شواهد و یافته‌های بیشتری مبنی بر تاثیر فشارهای روحی و روانی بر تسریع فرآیند سفید شدن موها دست یابند، اگرچه هنوز هیچ گونه شواهد علمی در تایید وجود این رابطه علت و معلولی یافت نشده است.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2/ مهر /1392 - توسط مدیر سایت
فرم تماس سریع
نظرسنجی
چه مطالبی را بیشتر می پسندید
  • [ ۴ راي ]
    [ ۳ راي ]
    [ ۲ راي ]
    [ ۳ راي ]
  • آمار بازدیدکنندگان
    • بازدید امروز: 25
    • بازدید دیروز:۱۸
    • بازدید کل: 39439
    • افراد آنلاین:1
    تمامی حقوق این سایت متعلق به زیور اشرف پوری می باشد و هر گونه کپی برداری با ذکر منبع بلامانع می باشد
    اطلاعات تماس :